ΣΑΜΟΣ Η ΑΝΕΜΟΕΣΣΑ

Πώς κατεβαίνει ο αγέρας τις πλαγιές περισπουδάζοντας τη μουσική τους…

Σαν την καρδιά του καραβιού μέσα στα δάση της ελάτης και των πεύκων,

μ’ ανάλαφρη περπατησιάστ’ αμπέλια, στιςελιέςκαι στα περίκλειστα περβόλια

και με κυκλώπειες δρασκελιές  στα ξέφωτα, στα  διάσελα και στα παρθένα ρέματα,

εκεί που τα πουλιά χτίζουν φωλιές κιαναζυγιάζονται κλωσώντας την Αγάπη …

Κι αναρριπίζει  τ’ άγιο  φως  στ’ απόμακρα ξωκκλήσια κι αναταράζει τα  νερά,

στους καταρράχτες, στις πηγές και στα κατάκρυφασταλάγματα των βράχων

που αναθηλάζουντη Ζωή χωρίς ανασασμό  και θρέφουν τ΄ αψηλάφητα  Όνειρα της

προτού γεμίσει γύρη, λεμονανθούς, βασιλικούς καιμοσχοτράγουδατο πέλαγος

Για τ’ άχραντο λουτρό της Ήρας και τα βαφτίσια των  παιδιών και τωνπροσήλυτων.

 

Μανώλης Νικ. Κάρλας