ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Οι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, για μια ακόμη φορά υπερασπιζόμενοι τον παιδαγωγικό τους  ρόλο, έπραξαν   ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατό με τα μέσα που διαθέτουν και εκείνοι και οι γονείς των μαθητών τους , ώστε να διασφαλιστεί η ισοτιμία και η συμμετοχή όλων στη διαδικασία. 

Το εκπαιδευτικό κίνημα εδώ και πολλά χρόνια αναδεικνύει και ζητά λύσεις για τα μεγάλα προβλήματα της δημόσιας εκπαίδευσης, όπως η χρόνια υποχρηματοδότηση, η απουσία διορισμών μόνιμων εκπαιδευτικών, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, η αποδυνάμωση των υποστηρικτικών δομών (και φυσικά των ΚΕΠΛΗΝΕΤ), η ελλιπής υλική και ψηφιακή υποστήριξη των σχολείων και των μαθητών με τα αντίστοιχα υλικά για τη δυνατότητα και τη χρήση ψηφιακών εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων.

 

 

Δυστυχώς , όλη η διαδικασία αντιμετωπίζει αρκετά σοβαρά προβλήματα  :

·           Αρκετοί μαθητές δε διαθέτουν Ηλεκτρονικό Υπολογιστή και ακόμα περισσότερες οικογένειες έχουν έναν Ηλεκτρονικό Υπολογιστή για δύο ή περισσότερα παιδιά. Κάποιες δεν έχουν καν ίντερνετ.

·           Το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο, το οποίο επιβάλλεται να χρησιμοποιηθεί για την εγγραφή των μαθητών στην ασύγχρονη εκπαίδευση κυριολεκτικά «σέρνεται», με αποτέλεσμα πολλοί γονείς να αδυνατούν να εγγράψουν τα παιδιά τους. Γι’ αυτό άλλωστε το Υπουργείο έδωσε παράταση εγγραφής έως τις 30 Μαρτίου.

Κάποιοι δημοσιογράφοι που πριν την πανδημία τα έβαζαν με το δημόσιο σύστημα υγείας και τα ήθελαν όλα ιδιωτικά άρχισαν τώρα να τα βάζουν με τους εκπαιδευτικούς του δημόσιου σχολείου.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι εκπαιδευτικοί μπαίνουν στο στόχαστρο. Αλλά αυτήν ειδικά τη φορά οι κατηγορίες που τους αποδίδονται είναι τόσο κατάφωρα άδικες, τόσο σκανδαλωδώς λανθασμένες. Όλες οι πλατφόρμες που προτείνονται και χρησιμοποιούνται καθώς και οι σχετικοί ψηφιακοί πόροι καταρρέουν από τον υπερβολικό φόρτο εργασίας. 

Οι εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζουν ένα πρόβλημα πρωτόγνωρο για αυτούς, που απαιτεί όλη την ενέργειά τους. Προσπαθούν να ανταπεξέλθουν χωρίς καμιά πρόσβαση στη συνήθη υλικοτεχνική υποδομή του σχολείου, χωρίς τα εργαστήρια του σχολείου, τα δίκτυα, την επαφή  με τους πιο πεπειραμένους συναδέλφους. Δεν τα παράτησαν όμως με το αιτιολογικό των ελλείψεων.

Θα μπορούσε κανείς να φέρει δεκάδες τεκμήρια για να αποδείξει το προφανές – ότι οι δάσκαλοι δεν «κάνουν διακοπές», αλλά αγωνίζονται. Αν κανείς «πλησιάσει» και αφουγκραστεί από κοντά  τις δράσεις και τις δραστηριότητες τους, θα μείνει έκπληκτος από την ενέργεια που βάζουν, τη θέλησή τους και την επινοητικότητά τους να παρακάμψουν τα προβλήματα – όπως συχνά κάνει και το υγειονομικό προσωπικό.

Το εκπαιδευτικό σύστημα είναι το δεύτερο σύστημα (και ίσως το πρώτο σε μέγεθος) που καλείται να λειτουργήσει μέσα σε ένα εντελώς πρωτόγνωρο πλαίσιο κρίσης και μετά το σοκ των πρώτων ημερών ανορθώνεται και καλεί τους μαθητές και τις μαθήτριες ξανά στο σχολείο – τραυματισμένο, ψηφιακό, από απόσταση αλλά «σχολείο», γιατί ακριβώς οι δάσκαλοι και όλοι οι εκπαιδευτικοί  είναι εκεί για να κάνουν ό,τι μπορούν.

Η ελληνική κοινωνία είναι λοιπόν εύλογα ανήσυχη για το μέλλον των μαθητών και των μαθητριών. Ωστόσο, μπορεί να είναι βέβαιη πως οι δάσκαλοι και όλοι οι εκπαιδευτικοί  θα κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να εξασφαλίσουν αυτό το μέλλον.

Αφήστε λοιπόν ήσυχους τους εκπαιδευτικούς κύριοι των ΜΜΕ .Κι αν κάτι σας δυσκολεύει, αρκεί μια ανάγνωση της σκέψης του Κωστή Παλαμά για να σας επαναφέρει πάλι :

Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε , ψυχές!

Κι ότι σ’ απόμεινε ακόμη στη ζωή σου,

Μην τ’ αρνηθείς! Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!

Χτισ’ το παλάτι, δάσκαλε σοφέ!

Κι αν λίγη δύναμη μεσ’ το κορμί σου μένει,

Μην κουρασθείς. Είν’ η ψυχή σου ατσαλωμένη.

Θέμελα βάλε τώρα πιο βαθειά,

Ο πόλεμος να μη μπορεί να τα γκρεμίσει.

Σκάψε βαθειά. Τι κι’ αν πολλοί σ’ έχουνε λησμονήσει;

Θα θυμηθούνε κάποτε κι αυτοί

Τα βάρη που κρατάς σαν Άτλαντας στην πλάτη,

Υπομονή! Χτίζε, σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι !

                                 Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                     Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ 

ΑΡΧΟΝΤΟΥΛΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ                     ΛΑΜΠΡΙΝΟΥ ΑΝΔΡΙΑΝΗ