Ο λαός να αγωνιστεί ενάντια στην εγκατάλειψη και την εξαθλίωση!

Κάθε μέρα που περνάει από το σεισμό και το τσουνάμι της 30/10 που χτύπησαν το νησί της Σάμου, γίνεται πιο μεγάλος ο κατάλογος των καταστροφών που αντιμετωπίζει ο λαός του νησιού. Δίπλα στην οδύνη  για το χαμό των δύο νέων παιδιών, την αγωνία για την ζωή των δύο βαριά τραυματισμένων ανθρώπων, προστίθενται η αγωνία για τους όρους ζωής αλλά και για την ίδια τη ζωή των κατοίκων του νησιού.

Άνθρωποι άστεγοι και ξεσπιτωμένοι χωρίς νοικοκυριό – πρόσφυγες και αυτοί στον τόπο τους. Κι άλλες δουλειές χαμένες σε συνθήκες μιας ήδη μεγάλης ανεργίας, φτώχειας, εξαθλίωσης. Κλειστά και χτυπημένα σχολεία και Πανεπιστήμια. Κομμένοι δρόμοι και λιμάνια, διαλυμένες υπηρεσίες σε συνθήκες πανδημίας και σε μια κατάσταση ήδη προχωρημένης εγκατάλειψης όλων των κοινωνικών αναγκών και δικαιωμάτων του λαού. Σπίτια και ζωές δίπλα σε χαλάσματα και χτυπημένα σπίτια και κτίρια, που απειλούν με τους μετασεισμούς και τις βροχές να προκαλέσουν νέα θύματα.

Κυβέρνηση, κράτος και τα τοπικά όργανα τους, Δήμοι και Περιφέρεια μια και μόνη πραγματική στάση έχουν απέναντι σε όλα αυτά: Εγκατάλειψη! Αφού παρέλασε ο πρωθυπουργός και τα κυβερνητικά στελέχη, αφού τέλειωσε η επικοινωνιακή διαχείριση του γεγονότος, όλοι αυτοί έχουν αποσυρθεί για να συνεχίσουν την αντιλαϊκή πολιτική τους. Θα επανέρχονται που και που για να διαφημίζουν κάποια ψίχουλα «αποζημιώσεων»,  ενώ ο λαός του νησιού θα αντιμετωπίζει το χειμώνα και τα οξύτατα πια προβλήματα στέγης και επιβίωσης. Όπως ακριβώς έκαναν οι κυβερνήσεις και τα κόμματα του συστήματος και σε όλες τις άλλες περιπτώσεις καταστροφών, πρόσφατων και παλιότερων. Όπως ακριβώς κάνουν με την πανδημία, απέναντι στην οποία αφήνουν απροστάτευτο το λαό, ενώ ταυτόχρονα τη χρησιμοποιούν ως «ευκαιρία» για να γκρεμίσουν κάθε δικαίωμα στη ζωή και στη δουλειά του λαού και της νεολαίας.

Ο λαός του νησιού δεν μπορεί να δεχτεί την εγκατάλειψη! Δεν μπορεί να δεχτεί μια ζωή μέσα στα χαλάσματα των σπιτιών του και των δικαιωμάτων του! Δεν μπορεί να είναι επαίτης που αναμένει τα ψίχουλα της «φιλευσπλαχνίας» των κυβερνητικών, κρατικών και τοπικών παραγόντων. Είναι δικαίωμα του λαού και της νεολαίας η στέγαση, η δουλειά, η περίθαλψη-υγεία, το σχολείο, οι σπουδές.

Γι αυτό στις πόλεις και στις γειτονιές τους, στα χωριά του νησιού, ο λαός χρειάζεται να οργανωθεί και να παλέψει ενάντια στην εγκατάλειψη. Ενάντια στις πολιτικές και τις μανούβρες που του φορτώνουν και τις συνέπειες του σεισμού στην πλάτη του. Να παλέψει και να διεκδικήσει μαζικά και αποφασιστικά για άμεση στέγαση για όλους, για πλήρη και άμεση αποζημίωση για όλες τις καταστροφές σπιτιών, νοικοκυριών και καταστημάτων, για ασφαλή σχολικά κτίρια για όλα τα παιδιά, για την αποκατάσταση όλων των ζημιών στο Πανεπιστήμιο, τις Δημόσιες υπηρεσίες και τις υποδομές του νησιού.

Μόνο ο  αγώνας του λαού μπορεί να σώσει το λαό!

Σάμος 4-11-20

.