ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1973 – 2017

44 χρόνια μετά, τα μηνύματα του Πολυτεχνείου και ο ηρωικός ξεσηκωμός των φοιτητών, μαθητών και εργατών απέναντι στην αμερικανοκίνητη χούντα, εξακολουθούν να μας διδάσκουν και ν’ αποτελούν πηγή έμπνευσης για μας και τα παιδιά μας.

Μας δείχνουν ότι αυτό που θεωρούσαν ως αδύνατο τότε, το να τα βάλλουν δηλαδή με την πανίσχυρη εξουσία του κεφαλαίου και την ξενοκίνητη χούντα και να την νικήσουν, έγινε δυνατό χάρις στον αγώνα του λαού και της νεολαίας μας που προηγήθηκε και που κορυφώθηκε με το Πολυτεχνείο.

Έκαναν πράξη την ανατροπή της χούντας και έδειξαν περίτρανα ότι κανένας αντίπαλος δεν είναι ανίκητος όταν έχει ν’ αντιμετωπίσει έναν αποφασισμένο και οργανωμένο λαό. Όταν οι εργάτες, οι νέοι και οι νέες μας, γνωρίζοντας τι τους περίμενε στην ΕΑΤ-ΕΣΑ από τους βασανιστές του λαού, αλλά γνωρίζοντας και ότι στον αγώνα αυτόν θα πιάσουν τόπο οι θυσίες και το αίμα τους ακόμα, δεν δίστασαν  να κάνουν ασπίδα τα στήθη τους απέναντι στα τανκ και τα πολυβόλα.

Πως, λοιπόν, να μην έχει χαραχθεί με ανεξίτηλα γράμματα το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ και αυτό που εκφράζει, στην ιστορία του λαού μας και στην καρδιά και τον νου της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων ? Πώς να σταματήσουν να μας εμπνέουν τα συνθήματά τους για ΕΞΩ το ΝΑΤΟ, ΕΞΩ οι ΗΠΑ, όταν όχι μόνο είναι επίκαιρα στο σήμερα, αλλά και περισσότερο από ποτέ αναγκαία, καθώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δίνει γη και ύδωρ και ότι άλλο θέλουν οι αμερικάνοι, μετατρέποντας την χώρα μας σε ορμητήριο και εμπλέκοντάς την στα επικίνδυνα ιμπεριαλιστικά τους σχέδια.

Ακόμα και το σύνθημά τους για « ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ » είναι επίκαιρο όταν βρίσκονται δισεκατομμύρια ευρώ από την φοροληστεία και την λεηλασία των αντιλαϊκών μέτρων για  να δοθούν για τα F-16, την ίδια στιγμή που ένα μεγάλο μέρος του λαού μας ζει μέσα στην ανεργία, την φτώχεια και την μιζέρια, την ίδια στιγμή που τα σχολειά μας δεν έχουν δάσκαλους και υλικά,  την ίδια στιγμή που εκατοντάδες χιλιάδες νέοι μας πηγαίνουν όπου γης για να μπορέσουν να ζήσουν κ.α.

Για ποια ανακούφιση του λαϊκού κόσμου και περί δίκαιης ανάπτυξης μιλά ο πρωθυπουργός ρίχνοντας τα ψίχουλα του «κοινωνικού μερίσματος» στο τραπέζι ? Το βασικό ζήτημα είναι η πολιτική σου να μην δημιουργεί εξαθλιωμένους ώστε να χρειάζονται μετά τα ψίχουλα του όποιου μερίσματος και τα οποία παίρνεις από τους υπόλοιπους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, αφήνοντας όχι μόνο στο απυρόβλητο την πλουτοκρατία αλλά γεμίζοντας και άλλο τα θησαυροφυλάκιά της.

Για ποια δίκαιη ανάπτυξη μιλάει ο πρωθυπουργός όταν η ληστεία των μισθών και συντάξεων συνεχίζεται, όταν τα εργατικά, ασφαλιστικά, κοινωνικά δικαιώματα ανατρέπονται πλήρως, όταν στο στόχαστρό του βρίσκεται τώρα η λειτουργία των συνδικάτων και το δικαίωμα στην απεργία, όταν οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί θα βγάζουν στο δρόμο την περιουσία του λαού που έγινε με μύριες όσες στερήσεις, όταν … όταν … ?

Αυτή η ανάπτυξη είναι δίκαιη μόνο για την πλουτοκρατία.

Για μας είναι άδικη και εκμεταλλευτική. Και να είναι σίγουροι όλοι τους ότι θα κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για ν’ ανατρέψουμε και αυτούς και την ανάπτυξή τους.

Είμαστε μπολιασμένοι με τα ταξικά, αντιϊμπεριαλιστικά, ανατρεπτικά, μηνύματα του Πολυτεχνείου και αυτά τίποτα και κανένας δεν μπορεί να τα ξεφτίσει.

Τιμάμε τον ανυποχώρητο αγώνα, την ηρωική εξέγερση του Πολυτεχνείου, την μνήμη του και τους νεκρούς του. Οργανώνουμε μαζί με τα σωματεία και τους εργαζόμενους των νησιών μας τον δικό μας αγώνα.

 

Παρασκευή 17 Νοέμβρη και ώρα 6.00 μ.μ.

Όλοι και όλες στη Συγκέντρωση στο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΤΑΔΙΟ ΚΑΡΛΟΒΑΣΟΥ

και πορεία στην ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ μαζί με τους Φοιτητικούς Συλλόγους

 

Η Διοίκηση