Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Μέ τήν ἀνατολή τοῦ νέου ἔτους 2018, τό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα μᾶς μεταφέρει στά παιδικά χρόνια τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς μέ τρόπο γλαφυρό μᾶς διηγεῖται τά γεγονότα, ἐπαναλαμβάνοντας δύο φορές μέσα σέ λίγους στίχους, τήν διακεκριμένη πρόοδο καί προκοπή τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας, ἐνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων. Ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός μέσα στήν ἄπειρη συγκατάβαση τῆς ἐνανθρωπήσεώς του ἦταν τό μικρό παιδί, πού μεγάλωνε καί δυνάμωνε σύν τῷ χρόνῳ, σύμφωνα μέ τά δεδομένα τῆς ἀνθρώπινης φύσης. Ἡ ἀνθρώπινη φύση Του, ἐπειδή εἶναι ἑνωμένη μέ τήν θεία φύση Του, διακρινόταν ἀπό σοφία καί φανέρωνε εὐκρινῶς πάνω του τήν χάρη τοῦ Θεοῦ. Καί ὅσο περνούσαν τά χρόνια καί μεγάλωνε ὁ Ἰησοῦ Χριστός τόσο περισσότερο προέκοπτε καί προόδευε στήν σοφία, τήν σωματική ἀνάπτυξη  καί τήν χάρη μπροστά στόν Θεό καί τούς ἀνθρώπους.

Στό ξεκίνημα τοῦ νέου ἔτους, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, ἡ μεγάλη Μητέρα ὅλων μας, μᾶς προτρέπει μέσα ἀπό τόν εὐαγγελικό λόγο νά ἀκολουθήσουμε τό τρόπο τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας.

Σήμερα νά δοξάσουμε τόν Θεό γιά τήν εἴσοδό μας στόν νέο ἐνιαυτό τῆς χρηστότητός Του καί νά Τόν εὐχαριστήσουμε γιά τήν μακροθυμία Του, πού ἐγκαινιάζει γιά χάρη μας τό νέο ἔτος.

Σήμερα ἀφοῦ προσευχηθοῦμε πάλιν καί πολλάκις γιά τά αἰτήματά μας, προσδιορίζοντας ὁ καθένας μέ τόν τρόπο του τά σχέδιά του γιά τό μέλλον καί ἀφοῦ, παρά τίς δυσοίωνες προβλέψεις, ἐμεῖς λόγῳ τῆς Ὀρθόδοξης προοπτικῆς τῆς ζωῆς μας, ἐπιβάλλεται καί σήμερα νά ἀτενίζουμε μέ αἰσιοδοξία στό μέλλον καί νά ἀνανεώσουμε τήν ἐλπίδα μας γιά τήν πραγμάτωση τῶν ὀνείρων μας, ἔχοντας τά μάτια μας προσηλωμένα στόν Θεάνθρωπο Κύριό μας, (Βλ. Ἑβρ. ιβ 2)

Τότε νά ἀκούσουμε καί τήν Ὀρθόδοξη  Ἐκκλησία μας, ἡ ὁποία μᾶς παρακαλεῖ νά πολιτευόμαστε, ὄχι ἁπλά ζητώντας τήν χάρη καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ἀλλά ζώντας μέσα στή χάρη καί τό ἔλεός Του, γιά νά ζοῦμε ἀληθινά, ἀφοῦ «Ἀνέστη Χριστός καί ζωή πολιτεύεται», καθώς κηρύττει στούς αἰῶνες ὁ ἄμβωνας τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου.

Ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανός εἶναι ἐκκεντρισμένος στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ καί γι’ αὐτό δέν πρέπει νά εἶναι στάσιμος. Ἡ προκοπή του πρέπει νά εἶναι ἐμφανής στή ζωή του. Ἡ ἀναβάθμιση καί ἡ πρόοδος ἔρχονται ὡς συνέχεια τῆς κοινωνίας μέ τόν Χριστό.

Ἡ ἕνωσή του μέ τόν Χριστό, ἐπαληθεύεται μέ τήν συχνή θεία Κοινωνία καί τοῦ δίνει τήν δυνατότητα νά φανερώνεται στή ζωή του, ὄχι μόνον ἡ σωματική καί νοητική αὔξηση, ἀλλά καί ἡ κατά Χριστόν πρόοδος καί προκοπή.

Εἶναι γεγονός, πώς ἰδιαιτέρως τά τελευταῖα χρόνια, οἱ ἄνθρωποι ἔμαθαν νά προοδεύουν μόνο σέ μάθηση καί ἡλικία. Δηλαδή ἔμαθαν νά ἀσχολοῦνται μονομερῶς μέ σε συλλογή πληροφοριῶν, σπουδάζοντας μέν τήν ἀνθρώπινη σοφία, ἀλλά ἀγνοώντας τή Σοφία τοῦ Θεοῦ. Ἀσχολοῦνται μονομερῶς μέ τήν αὔξηση καί τήν ὑγεία τοῦ σώματος, ἀδιαφορώντας γιά τήν πρόοδο καί τήν ὑγεία τῆς ψυχῆς.

Εἶναι δεῖγμα τοῦ ὑλιστικοῦ φρονήματος τοῦ σύγχρονου πολιτισμοῦ, ὁ ὁποῖος δέν ἐπιθυμεῖ πρόσωπα ἐλεύθερα καί μορφωμένα κατά Χριστόν, ἀλλά  ἀνθρώπους ὑπόδουλους στά πάθη τους καί τίς ὑλικές ἐπιθυμίες. Μιά ὑποδούλωση, πού ὁ σύγχρονος πολιτισμένος ἄνθρωπος μάλιστα, θεωρεῖ ὡς τήν κατ ἐξοχήν ἐλευθερία.

Λείπει στίς μέρες μας τό ὀρθόδοξο ἦθος, πού ὡς τρόπο ζωῆς ἀναπολοῦμε μέ νοσταλγία στίς γεννιές, πού ἀπέρχονται σιγά-σιγά ἀπό τή σκηνή τοῦ παρόντος κόσμου. Γεννιές ἀνθρώπων, πού μπορεῖ νά μήν εἶχαν ὅλοι τους σπουδάσει τήν ἀνθρώπινη σοφία, ἀλλά ἦταν ὅλοι τους μορφωμένοι. Ἰδίως κάποιοι, πού πολλά γράμματα δέν γνώριζαν, ἀλλά εἶχαν διαπαιδαγωγηθεῖ «ἐν παιδείᾳ καί νουθεσίᾳ Κυρίου» (Ἐφεσ. στ 4) Καί γι’ αὐτό εἶχαν ἦθος, εὐγένεια, ἀρχοντιά, καλούς τρόπους, εὐρυχωρία στήν καρδιά τους και μιά ὄμορφη καί παραλληλα στιβαρή ἀντίληψη γιά τη ζωή, φανερώνοντας ἔτσι, πώς ἦταν μορφωμένοι, ἐνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων, «κατά τό μέτρον τῆς δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ». (Ἐφες. δ΄ 7)

 

Ἀγαπητά μου παιδιά,

Σήμερα στήν πρώτη ἡμέρα τῆς ἀρχῆς τοῦ νέου ἔτους, στό ξεκίνημα τῆς νέας χρονιᾶς ἄς προσευχηθοῦμε γιά αὐτή τήν κατά Χριστόν μορφωση καί προκοπή. Δέν εἶναι δύσκολο νά ζοῦμε, ὅπως θέλει ὁ Θεός, ἀρκεῖ νά τό θέλουμε. Ὁ προαιώνιος ἐχθρός μας μέ τούς τρόπους καί τά μέσα, πού διαθέτει μπορεῖ νά μᾶς δυσκολεύει, ἀλλά ὁ Χριστός εἶναι Παντοκράτωρ καί Παντοδύναμος. Εἶναι ὁ μόνος ἀληθινός Θεός, Σωτῆρας καί Λυτρωτής μας. Κι ἐμεῖς ἔχουμε τήν χάρη ἀπό Ἐκεῖνον νά ζοῦμε καί νά ὑπάρχουμε ὡς μέλη τοῦ Σώματός Του, δηλαδή τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, μέσα ἀπό τήν μυστηριακή ζωή τῆς ὁποίας ζοῦμε τήν Θεανθρώπινη παρουσία Του. Βιώνουμε τόν Χριστό, παρόντα καί μένοντα στήν ζωή μας, ὡς ἰσχυρή καί ζωντανή πραγματικότητα στήν καρδιά μας καί ὄχι ὡς ἰδέα στό μυαλό μας. Κι ὅταν ἔχουμε τόν Χριστό στή ζωή μας τότε ἔχουμε τά πάντα. Γιατί ὁ Χριστός εἶναι ἡ ζωή μας, (Βλ. Κολ. γ 4), ἡ ὡραιότητα καί ἡ αἰώνια προοπτική μας.

Διά τῶν πρεσβειῶν τοῦ σήμερα ἑορταζομένου Μ.Βασιλείου, ὁ ὁποῖος μᾶς προτρέπει ὅτι «πάντων τῶν ὄντων τήν πρός Θεόν προκρίνας συμβίωσιν»(ὕμνος ἑορτῆς) σᾶς εὔχομαι εὐλογημένη καί εἰρηνική τήν νέα χρονιά μέ ὑγεία, εὐτυχία καί προοδο πνευματική καί ὑλική στή ζωή σας.

Καλή κι εὐλογημένη Χρονιά

Ὁ Ἐπίσκοπός Σας

^ Ὁ Σάμου καί Ἰκαρίας Εὐσέβιος