Κλείνουν τα καταστήματα της Κεφαλοπούλου»…δηλαδή δεν κλείνουν από μόνα τους κάποιος (το κράτος δηλαδή) τα κλείνει… και έτσι νεκρώνει στο μέσον της τουριστικής περιόδου με εκατοντάδες τούρκους και ευρωπαίους επισκέπτες μια περιοχή της πόλης που παρέχει νυχτερινή διασκέδαση…
Θέλω ως πολίτης αλλά και ως επαγγελματίας αυτής της δύσμοιρης πόλης να σημειώσω κάποιες σκέψεις αλλά και να δηλώσω την απογοήτευση και γιατί όχι το θυμό που η απόφαση αυτή μου προκαλεί…
Έχουμε μια πόλη που κάποτε μεσουρανούσε στον τουρισμό και σήμερα με ευθύνη όλων μας, να δεχτώ, αλλά και καταστάσεων που ζήσαμε και ζούμε και ΔΕΝ τις επιλέξαμε, χαροπαλεύει μόνη της και αβοήθητη… Αντί λοιπόν αυτό που λέμε κράτος με τις υπηρεσίες του (που το διοικεί η εκάστοτε κυβέρνηση που με τη σειρά της απολαμβάνει ψήφο εμπιστοσύνης από βουλευτές ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ξεχνιόμαστε) να βοηθήσει έρχεται και σε αποτελειώνει…
Θα πει κάποιος επιχειρηματολογείς υπέρ της «παρανομίας» όχι φυσικά επιχειρηματολογώ υπέρ της επιείκειας, της κατανόησης, της δύσκολης πραγματικότητας που πάντα πρέπει να προσμετρούμε… Και επειδή και εγώ συμμετείχα σε αυτή τη προσπάθειας της αναζήτησης της επιείκειας μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι…«φάγαμε πόρτα»